Zuid-Korea scherpt CO₂-markt aan; blauwe CO₂-handel komt dichterbij

Het CO₂-landschap van Zuid-Korea ondergaat in 2026 opmerkelijke verschuivingen, nu strengere nalevingsregels de prijzen van emissierechten opdrijven terwijl de autoriteiten de basis leggen voor een op de zee gebaseerd raamwerk voor de handel in CO₂.

Een duiker inspecteert een zeewierboerderij in Zuid-Korea met een controlerende drone boven het hoofd. AI-gegenereerde afbeelding.

CO₂-rechten die worden verhandeld op de Korea Exchange hebben hun hoogste niveau in drie jaar bereikt, aangedreven door structurele aanpassingen onder Fase IV van het emissiehandelssysteem van het land (K-ETS).

Korea Allowance Units (KAU's) stegen onlangs met 2,2% naar KRW 13.750 ($9,53) per ton CO₂-equivalent: hun sterkste prestatie sinds april 2023. De prijzen zijn sinds het begin van het jaar met bijna een derde gestegen, wat de verwachtingen weerspiegelt van een krapper aanbod onder de nalevingscyclus 2026–2030.

De nalevingsverplichtingen evolueren eveneens. Entiteiten in de elektriciteitssector zullen hun afhankelijkheid van geveilde vergunningen geleidelijk vergroten tot 50% in 2030, in vergelijking met de huidige 10%. Ondertussen zal het betaalde aandeel van de niet-elektriciteitssector stijgen naar 15%, wat de marktgebaseerde prijsvorming verder versterkt.

Veilingresultaten onderstrepen deze krapper wordende omgeving. De verkoop in februari werd afgesloten op KRW 12.700/tCO₂e – een stijging van 19% ten opzichte van de vorige maand – nadat er 2,3 miljoen biedingen waren binnengekomen voor slechts 1,2 miljoen emissierechten. In maart zal naar verwachting nog eens 1,2 miljoen ton worden aangeboden, waarbij functionarissen aangeven flexibel te zijn om extra veilingen te houden als de vraag hoog blijft.

Naast de verplichte markt legt Zuid-Korea de basis voor de handel in blauwe CO₂, gekoppeld aan het herstel van kustecosystemen. Onder het Fourth Basic Plan for Fisheries Resources Management (2026–2030), gepubliceerd door het Ministry of Oceans and Fisheries, zullen tussen 2026 en 2028 proefprojecten worden uitgevoerd, met een volledige uitrol gepland voor 2030.

Het initiatief richt zich op zogenaamde zeebossen – inclusief kelp, zeegras en algen – met projecten die draaien om de transplantatie en teelt van zeewier. De autoriteiten zijn van plan om AI, IoT, lidar en op drones gebaseerde monitoringsystemen in te zetten, samen met technologieën om zeewierplagen te beheersen, om zo een geloofwaardig raamwerk voor meting en verificatie op te zetten.

Alles bij elkaar genomen signaleren de aanscherping van het K-ETS-plafond en de geplande introductie van op de zee gebaseerde certificaten een bredere herijking van de architectuur van de Zuid-Koreaanse CO₂-markt – een die sterkere prijssignalen in het nalevingssysteem combineert met nieuwe activaklassen die zijn afgestemd op ecosysteemherstel.