Australische CO₂-markt in 2026: prijsstijging door nieuwe regels?

Het Australische en Nieuw-Zeelandse CO₂-landschap maakt zich op voor een transformatief 2026. Terwijl de regio door een periode van aanzienlijke structurele herijking navigeert, wegen marktdeelnemers de impact van strengere regelgeving af tegen nieuwe flexibiliteit aan de aanbodzijde. Terwijl Australië te maken krijgt met een mogelijke piek in de vraag, bevindt de Nieuw-Zeelandse markt zich in een afwachtende houding, in afwachting van cruciale beleidssignalen voor de periode 2026–2030.

Een man die pas geplante jonge boompjes onderzoekt, met een verre bosrand en een fabriek op de achtergrond. AI-gegenereerde afbeelding.

Het marktsentiment wijst op een optimistisch jaar voor Australische CO₂-certificaten (ACCU's), waarbij veel analisten voorspellen dat de prijzen de drempel van $26,82 (AUD 40) per ton zullen passeren. De belangrijkste motor achter deze trend is het Safeguard Mechanism (SGM). Nu de overheid agressievere emissienormen invoert, worden grote uitstoters gedwongen tot de aankoop van meer certificaten.

Gary Wyatt, algemeen directeur bij Corporate Carbon, benadrukt de directe correlatie tussen regelgeving en marktwaarde: 'Het verlagen van de emissienormen kan de vraag naar ACCU's aanjagen en tot prijsstijgingen leiden, omdat faciliteiten verplicht zijn meer van deze certificaten in te trekken.'

De omvang van deze vraag zou nog verder kunnen toenemen. De Productivity Commission heeft aanbevolen de drempel voor deelname aan het SGM te verlagen van 100.000 naar 25.000 ton CO2-equivalent. Als dit wordt overgenomen tijdens de herziening van 2026-2027, zou dit een aanzienlijk grotere groep industriële spelers naar de verplichte markt trekken.

Een van de meest besproken variabelen voor 2026 is het 'permanente uitstapvenster' voor emissiereductiecontracten (CAC's). Dit beleid stelt projectontwikkelaars in staat om los te komen van oude overheidscontracten met lage prijzen (vaak gewaardeerd onder de AUD 15) door een uitstapvergoeding te betalen. Hoewel dit tegen 2030 in theorie 63 miljoen certificaten op de spotmarkt zou kunnen brengen, is het directe effect op de liquiditeit een punt van discussie.

an Dobbs, hoofd Wholesale bij Tasman Environmental Markets, suggereert dat de uitstapeisen het aanbod op de korte termijn juist kunnen doen krimpen. Hij merkt op dat de verplichting om 25% van het contractvolume aan de overheid te leveren om in aanmerking te komen voor de uitstap, slecht presterende projecten kan dwingen om certificaten op de open markt te kopen om aan hun verplichtingen te voldoen.

Het jaar markeert ook een afrekening met de integriteit van certificaten. Het vrijwillige Climate Active-programma ligt onder een vergrootglas na zorgen over greenwashing, wat de prijspremies kan beïnvloeden. Verder wordt de komst van nieuwe conceptmethoden, zoals Savanna Fire Management (SFM) en Integrated Farm and Land Management (IFLM), met gemengde reacties ontvangen. Wyatt blijft bijzonder kritisch over dat laatste: 'In onze visie is IFLM inmiddels een kansloze zaak die langzaam uit elkaar zal vallen.'

Aan de andere kant van de Tasmanzee wordt de markt voor Nieuw-Zeelandse certificaten (NZU) gekenmerkt door 'voorzichtige stabiliteit', met prijzen die naar verwachting rond de NZD 45 ($26,11) zullen blijven schommelen. Investeerders zoeken naar duidelijkheid over de limieten voor certificaten en prijsbeheersing voor de periode 2026–2030. Nigel Brunel van Marex Nieuw-Zeeland benadrukt dat ‘elk signaal dat duurzaamheid, voorspelbaarheid en toewijding herstelt’ aan het emissiehandelssysteem (ETS) een essentiële trigger zal zijn voor marktbeweging.