China's stap naar transparante klimaatgegevens

China is niet langer alleen een deelnemer aan het wereldwijde discussies over ESG, maar schrijft nu het handboek. Met de publicatie van de Corporate Sustainable Disclosure Standard No. 1 - Climate (Trial), heeft Peking officieel een transitie met hoge inzet gelanceerd: van vrijblijvende rapportages naar een strikt, geïnstitutionaliseerd systeem.

Personeel van een klein Chinees bedrijf houdt toezicht op de naleving van nieuwe duurzaamheidsnormen. AI-gegenereerde afbeelding.

Dit nieuwe kader, ondersteund door het ministerie van Financiën en de centrale bank, suggereert niet alleen transparantie; het creëert er een routekaart voor. Door aan te sluiten bij de internationale IFRS S2-richtlijnen, zorgt China ervoor dat zijn meer dan 5.000 beursgenoteerde bedrijven dezelfde financiële taal spreken als wereldwijde investeerders, waardoor het giswerk uit duurzaamheidsgegevens wordt gehaald.

Hoewel het zich momenteel in een testfase bevindt, heeft het ministerie van Financiën aangegeven dat de periode voor vrijwillige rapportage snel ten einde loopt. Tegen 2028 wordt volledige verplichte naleving verwacht, en de reikwijdte ervan zal waarschijnlijk worden uitgebreid naar niet-beursgenoteerde bedrijven en het mkb.

Voor bedrijven en investeerders betekent dit dat de volgende vier pijlers nu de basis vormen:

• Governance: Gedetailleerde openbaarmaking van hoe het bestuur klimaatrisico's beheert.

• Strategie: Bewijs van hoe bedrijfsmodellen evolueren voor klimaatbestendigheid. Risicobeheer: Duidelijke processen voor het beperken van milieubedreigingen.

• Cijfers: Harde gegevens over prestatiedoelen en voortgang.

Wat deze stap bijzonder impactvol maakt, is China's benadering van "dubbele materialiteit". In tegenstelling tot sommige westerse kaders die zich alleen richten op de invloed van klimaatverandering op de resultaten van een bedrijf, verplichten de nieuwe regels van China openbaarmaking over beide richtingen: de impact van het klimaat op het bedrijf én hoe het bedrijf zelf de planeet beïnvloedt. Dit omvat:

• Scope 1-, 2-, en 3-emissies (die de gehele waardeketen beslaan).

• Interne CO₂-beprijzing en specifieke kapitaaluitgaven.

Nu de uitgifte van groene obligaties naar verwachting eind 2025 de 1,2 biljoen dollar per jaar bereikten, zijn deze standaarden de brandstof voor een enorme groei in groene financiering. Voor de 78% van de Chinese bedrijven die momenteel nog niet over scope 3-emissies rapporteren is de boodschap duidelijk: het tijdperk van ontbrekende gegevens is voorbij.